YGGDRASIL Eindtaak Sarah & Gaia

Yggrasil

Thema:

Overgangsritueel voor de buurtkinderen rond het Citadelpark Gent

Tijd & Plaats:

April 2013, Citadelpark Gent

Begin mei wordt het project feestelijk afgesloten

Doelgroep:

Buurtkinderen binnen de leeftijdscategorie van 6de jaars lagere graad

Deze groep ondergaat een overgang van kind naar adolescent.

Maximum aantal deelnemers: 12

Onderzoek naar doelgroep:

Hoe heerlijk is het niet voor een kind om noten te rapen? Om een appel te plukken? Om een tamme kastanje in het gras te pellen? Hoeveel stadskinderen hebben die gelegenheid nog? Welk stadskind kent er nog het onderscheid tussen een tamme en een wilde kastanje? Een beuken- of een hazelnoot? In een tijd dat kinderen geloven dat salami aan de bomen groeit en noten in de fabriek?
Wie bekommert is om de toekomst van de natuur en het milieu heeft er alle baat bij om jonge mensen van kleins af aan kennis bij te brengen en een bewuste attitude te helpen ontwikkelen. Ooit wordt één van die kinderen bedrijfsvoerder of minister, misschien wel burgemeester.

Onze doelgroep behelst de stadskinderen uit de omliggende buurt van het Citadelpark. Zij kennen het park goed, gaan er vaak spelen en wandelen. Zij komen dus in contact met de (stads)natuur, maar zijn er zich waarschijnlijk niet van bewust.

We zouden 12 kinderen (leeftijdscategorie van 6de jaars lagere graad) in een groep willen samenbrengen. Graag zouden we van de groep een afspiegeling van de buurt verkrijgen.

We willen kinderen bereiken die interesse vertonen voor een overgangsritueel, maar daar (misschien) niets vanaf weten, maar ook interesse vertonen voor natuur, verhalen, zich graag creatief uiten. Om deze groep te kunnen samenstellen, beroepen we ons op een brief met antwoordkaart. Deze brief zullen we in de brievenbussen rond het Citadelpark steken en wachten op een antwoord¹.

Doelstellingen voor doelgroep

Sociale attitudes:

>Bewust worden van de overgang naar volwassenheid en daarmee samenhangende factoren als verantwoordelijkheidszin, zelfstandigheid, onafhankelijkheid, hulpvaardigheid, contributie aan de samenleving, burgerschap,.

>Van elkaar leren, elkaar helpen.

>Aanpassingsvermogen, rekening houden met anderen.

>Respect hebben voor andermans creatieve uiting.

>Bewust worden van de omgeving: ecologie, milieuproblematiek

>Bewust worden van de noodzakelijkheid het leven te vieren.

>Kennis nemen van andere ritepraktijken uit andere culturen (de Kelten, Oost-Europese gebruiken).

Algemene attitudes:

>Een brede belangstelling voor cultuur, waardering voor de traditie en zin voor het nieuwe.

>Relativeringszin, zin voor nuancering, zaken in hun context plaatsen.

>Weten dat onze cultuur gevormd is door een bepaalde historiciteit, nl. de Edda, Yggdrasil <=> de bijbel, het kruis.Hiervoor refereren we naar de bijlagen : De Levensboom, Mythen, fabels & legenden en De grote verhalenboom van Marga Peters. Deze teksten zijn op kindermaat geschreven en daardoor helder en begrijpelijk voor iedereen.

>Het verband kunnen leggen tussen enerzijds deze mythologie en anderzijds het heersende Christelijke vormingskader.

>Toepassing van deze notie in het creatieve proces.

>Deze notie integreren in het dagelijks leven (Hopelijk).

Artistieke attitudes:

>Creativiteit ontwikkelen door te uiten, te produceren en te ontdekken.

>Iets willen maken, dit durven uiten. Aan dit uiten plezier beleven.

>Probleem oplossend handelen, planmatig handelen.

>Durven afstappen van het normatieve.

>Durven experimenteren.

Projectdoelstellingen:

>Sociale cohesie bevorderen in de buurt

>Overgangsrite voor de doelgroep verzorgen

>Attitudeverandering bij de doelgroep teweeg brengen

>Het verhaal rond de Yggdrasil overbrengen

>De magie van het verhaal in de wereld van het kind brengen

Praktisch

Financiële middelen:

We laten Stad Gent betalen voor het buurtfeest (Dienst Buurtwerk) en we vragen steun aan Wijk aan Zet (wijkwerking stad Gent), voorts laten we ons sponsoren door Schleiper Gent.

Ingeschatte voorbereidingstijd:

We vragen ruim op voorhand onze subsidies aan en gaan lobbyen voor sponsoring, dit kan een aantal maanden duren. De bomen moeten ruim op voorhand besproken worden met de plantsoendienst van Stad Gent. De brieven met antwoordkaart worden een maand voor de start van het project gedrukt & verstuurd. De zaal moet worden besproken met Stad Gent (Dienst Buurtwerk) ofwel gebruiken we de Kazerne ofwel de buurtlokalen.

Aanpak en competenties van begeleiders

Dit project wordt begeleid door 2 masters beeldende kunst (grafische kunsten & vrije grafiek), in lerarenopleiding. De specifieke methodiek & didactiek is gelinkt aan de inhoudelijke aspecten van dit project.

Aanpak:

We gaan voor een aanschouwelijke werking waarbij de intrinsieke motivatie van de deelnemers wordt getriggerd. Het al spelend leren is de werkmethode. We gaan zelf uitproberen, zelf doen, zelf opzoeken met de groep, waarbij de actieve inzet van de deelnemers wordt gevraagd en het motief en de behoeften de activiteit zal opwekken en ondersteunen. Ieder kind wordt individueel benaderd, hierbij schuwen we differentiatie niet. Sociale vorming en sociale waarden zullen de cohesie en het enculturatieproces binnen de groep bevorderen.

Competenties:

sociaal ingesteld, maatschappelijk bewust, enthousiaste en spontane houding, differentiërende en vakoverschrijdende aanpak, oog voor het persoonlijk groeiproces, intrinsiek gemotiveerd, kritisch en breeddenkend, ordelijk en punctueel, mobiel en flexibel, gericht op het scheppen van culturele waarden, gericht op het raadplegen van informatiebronnen, gericht op het plaatsen van een kunstnotie in de levenscontext.

Verloop

1.Levensbomen aanplanten met de kinderen:

De keuze van de levensbomen gaat uit van de stadsdienst (liefst vrucht/bloesembomen), dit moet ruim op voorhand worden aangevraagd en besproken. Iedere levensboom krijgt de naam van een kind. Vervolgens maken we er een wekelijkse activiteit van de bomen te verzorgen en te bekijken (intrinsieke motivatie, verantwoordelijkheid, natuurstadia, dendrologie).

2.Het maken van de versiering voor de bomen:

Deze activiteiten zouden kunnen doorgaan in de buutzaal, het SMAK of de aangrenzende kazerne.Ook voor deze activiteit komen we wekelijks samen.

We gebruiken materialen die krachtige symbolen zijn (als eieren, belletjes & klokjes, vruchten, linten, ect...) De materialen worden samen in groep voorbereid zodat de kinderen hun eigen boom kunnen pimpen naar eigen voorkeur. De eieren worden opgehaald in een kippenkwekerij en worden uitgeblazen (pannenkoeken voor tijdens het werk!!!). Belletjes & klokjes worden uitgezocht en/of zelf gemaakt. Ook de naam plakkaatjes worden gemaakt. Teruggrijpen naar de eeuwenoude symbolieken en kleurkracht, de levensfases, de overgang van kind naar adolescent. We geven de kinderen uitleg over deze rituelen en symbolen. => uitleg Yggdrasil, het ei, de viering ect...

3.Versieren & viering:

Het versieren 's middags voor aan de viering 's avonds. De kinderen versieren elk hun eigen levensboom met hun eigen versiering. We voorzien extra versiering, plakkaatverf en filmen dit proces. De viering gaat door tussen de levensbomen in het Citadelpark, alle buurtbewoners zijn welkom. Wie organiseert? Wij! Stad Gent Feestdienst, de buurtwerking helpt mee. 

Nodige materialen:

12 bomen (soort te bespreken met plantsoendienst Stad Gent)

3 gieters

12 krijtbordjes + witte verf

penselen

diverse kleuren plakkaatverf

200 eieren

bloem

suiker

melk

kookgerei + elektrische kookplaat

papier

karton

touw

nietjes & nietmachine

ijzerdraad

20 scharen

uitgespoelde conservenblikken

uitgespoelde glazen potjes

kralen & knikkers

superlijm

4 ladders

EHBO doos

Feesttent

2 generators

verlengsnoeren

geluidsboxen

Documentering van het project Yggdrasil:

Vastleggen van de resultaten dmv foto's, interview met de kids=> Boekje maken? 

Reflecties erin vastleggen (soort van logboek) en van bijvoorbeeld andere organisaties in het Gentse zoals bv Victoria Deluxe (een soort van evaluatie adhv vooropgestelde criteria gehanteerd bij het werkplan van Victoria).

Zorgen voor externe feedback, een werkgroep oprichten waarin externe experts op het vlak van sociaal artistieke projecten aan het woord komen (commentaar, probleem gestuurd, oplossingsgericht & bijsturingsgericht).

-Dominiek Willaert ( artistiek en inhoudelijk coördinator
 Victoria Deluxe)

-Caroline van Nevel (pedagogisch verantwoordelijke freinetschool De Harp, bekend met overgangsrituelen)

-Eva Vens (sociaal werker & vergelijkende cultuurwetenschapper)

-Anja Veirman (antropologe & etnografe, verbonden aan Sint Lucas Gent)

1Zie brief in bijlage: 

Je wordt binnenkort 12 jaar, dit is een belangrijke stap naar volwassenheid.

Zou je deze overgang willen vieren met je vrienden en familie? Werk je graag in de tuin, met planten en bloemen? Ben je al eens bezig met knutselen? Luister je graag naar verhalen uit een ver & spannend verleden?

Wij organiseren een maand lang creatieve activiteiten waarin jouw overgangsritueel centraal staat. Op het eind van de maand volgt een feestelijk ritueel in het Citadelpark.

Wil jij graag deelnemen aan dit project? Schrijf 3 goede redenen terug waarom jij graag zou willen meedoen aan dit feest!

Eindtaak schets project

Voorstel sociaal artistiek project in het Citadelpark

Na het lezen over de plannen m.b.t. de vernieuwing van het Citadelpark, heb ik een verzoek:

In een tijd dat kinderen geloven dat salami aan de bomen groeit en noten in de fabriek ben ik pleitbezorger om zoveel mogelijk vruchtenbomen aan te planten in de publieke ruimte: appels, peren, noten, tamme kastanjes, bessen ... en waarom geen kersen?

Hoe heerlijk is het niet voor een kind om noten te rapen? Om een appel te plukken? Om een tamme kastanje in het gras te pellen? Hoeveel stadskinderen hebben die gelegenheid nog? Welk stadskind kent er nog het onderscheid tussen een tamme en een wilde kastanje? Een beuken- of een hazelnoot?

Wie bekommert is om de toekomst van de natuur en het milieu heeft er alle baat bij om jonge mensen van kleins af aan kennis bij te brengen en een bewuste attitude te helpen ontwikkelen. Ooit wordt één van die kinderen bedrijfsvoerder of minister, misschien wel burgemeester.

Vorming:

Vorming lukt nog altijd het best via de combinatie van theorie met praktijk. Maar praktijk, daar komt de laatste decennia weinig van in huis.
Zo zouden scholen van in de kleuterklas kinderen respect kunnen aanleren voor publieke vruchtenparken.
Misschien ontwikkelen kinderen daarmee in één adem ook verantwoordelijksgevoel voor publiek "bezit" wat op termijn leuk meegenomen is inzake vandalisme en vernielzucht.
Misschien kan elke school een boom "adopteren" en hem projectgewijs opvolgen: welke bloemen, welke bestuiving, welke vogels enz.
Onderricht in eigen boomgaardpark: het zou behoorlijk minder steriel zijn dan wat een gefatsoeneerd (design)park nu aan mogelijkheden biedt.
Ook meegenomen (kunnen) zijn: respect voor de voedselketen, weten waar iets vandaan komt, iets zien groeien, geduld, nieuwsgierigheid.

Sociaal:
Misschien kan er ook gepicknickt worden aan de voet van een vruchtenboom op zondag? Een lintje errond, een bandje of een fanfare? Mensen op de been, een beetje dorpsgevoel in 't stad, samenhorigheid, goed burgerschap, medeverantwoordelijkheid ... Het zou iedereen ten goede komen. Een win-win-situatie.

Artistiek:

Als ontmoetingslocatie in het park, geflankeerd door het het HISK, MSK & SMAK zou hier een platform kunnen worden geboden aan kunstenaars/performers/muzikanten/sociaal artistieke projecten (ik denk hierbij aan projecten zoals oa 'Antichambre' in de voormalige blekerij Alsberghe-Van Oost op de Drongensesteenweg in 1989, waarbij diverse kunstobjecten van vooral 'eigen kunstenaars 'werden toen zowel binnen als buiten de fabriek in het decor ingeplant.The Skyblasters stelden op dit terrein ooit hun eerste single 'Trip into the Past' concertgewijs voor) .

Ik ben niet naïef. Vruchtenbomen planten zijn geen panacee tegen alle kwalen.
Maar het kan een begin zijn, een begin dat hard nodig is als we tegen 2050 nog wat natuur willen hebben.
Daarvoor is een sterk gewijzigde mentaliteit nodig en een onstuitbaar respect.
En zoals een appel van een heel klein pitje komt zo ook kan een mentaliteit groeien uit een heel klein vruchtje.

Persoonlijke criteria om sociaal artistiek werk te beoordelen

Hoe sociaal artistiek werk kwalitatief beoordelen?

Belangrijk: beoordeling vanuit een niet-institutionele gedachte! Geen rekening houdend met wat volgens de opgelegde regelgeving moet beoordeeld worden; wel vanuit de cross-over vergelijking naar andere sociaal artistieke cases toe én de ervaringen van deelnemers & mensen in het werkveld.

Dus niet vanuit een artistieke proces/product evaluatie en ook niet vanuit een institutionele kwaliteitsbevraging.

=> Drie grote pistes te bevragen:

1.Op menselijk vlak (zowel werker als deelnemer):

Individueel:

Kenden de deelnemers de 'doelstellingen' van het project? Zijn verwachtingen voldaan?

Is er gezocht naar de individuele talenten van de deelnemers?

Hebben deelnemers hun eigen betekenissen kunnen uitwerken in het project?

Hoe is de aandacht naar een eigen vocabulaire uitgegaan?

Werd er belang gehecht aan de maatschappelijke bestaansvoorwaarden & doorgroei mogelijkheden bij de deelnemers?

Welke persoonlijke grenzen werden verlegd?
Was er (tijdens, na) het project sprake van intrapersoonlijke evaluatie?

Voelt de deelnemer zich nog verbonden na afloop van het project of de werking (is het project duurzaam)?
Werden deelnemers geheroriënteerd indien nodig? Werd deze oriëntatie opgevolgd?
Werden deelnemers die afhaakten of niet meer opdaagden opgezocht?

Groepsdynamisch:

Is er dieper ingegaan op relevante maatschappelijke thema's? Is daarbij openlijk & democratisch keuze gemaakt tussen wat wel of niet gebruikt werd?

Werden deelnemers betrokken, was er sprake van collectieve én individuele verantwoordelijkheid? Was deze verantwoordelijkheid evenredig verdeeld?
Is er sprake van democratische organisatie?

Hoe is er omgegaan met de diversiteit van de groep?

Bleef de groep tijdens de gehele loop van het project geëngageerd?

Hoe is er omgegaan met eventuele conflicten?

Was er tijdens, na) het project sprake van interpersoonlijke evaluatie?

Zijn er momenten ingelast waarbij de groep samenkwam buiten de marges van het project?

2.Op artistiek vlak:

Inhoudelijk:

Zijn de thema's maatschappelijk relevant? Is er gewerkt rond één of meerdere specifieke thema's? Welk parcours werd definitief gevolgd? Zijn deze thema's leesbaar voor de toeschouwer?

Zijn er sprekers (veldexperten) uitgenodigd, was er sprake van artistieke bemiddeling?

Is er naar tentoonstellingen gegaan? Zijn er atelierbezoeken geweest?
Is er een terugkoppeling naar de ontstaanscontext  van het project?

Beeldend:

Met welke beeldende middelen werden er geëxperimenteerd en welke werden er ingezet?

Staat de beeldende techniek in functie van de expressie?

Welk artistiek werkproces werd uitgekozen en voldeed dit?

Welke beeldtaal werd uitgekozen om tot autonome expressie te komen?

Was er sprake van cross-over disciplines binnen het werkproces en/of de presentatie?

Welk presentatie-format is er uitgekozen? Was deze keuze al dan niet doelmatig?

Documentatie & conservatie:

Is het project gedocumenteerd? Welke strategie heeft men daarvoor gekozen?

Is deze documentatie openbaar gemaakt? (publicaties op site, blog, in de vorm van documentaire, inhoudelijk & beeldend evaluatieverslag, ect)

Hoe is er omgegaan met (niet-materiële) vergankelijke informatie?

Is er een lijst van gebruikte tools & inspiratiebronnen?

Zijn er interviews? Werkverslagen?

3.Op organisatorisch vlak:

Hoe is het budget uiteengezet (fondsen? subsidies?)?

Is er genoeg rekening gehouden met time-management?

Is er grondig vooronderzoek geweest?

Heeft men vooraf de doelstelling bepaald en zijn deze doelstellingen bereikt?

Op basis van wat heeft men de deelnemers geselecteerd?

Is er samengewerkt met andere (maatschappelijke, culturele) actoren?

Werden er (persoonlijke, groepsdynamische) evaluatiemomenten ingelast?
Hoe verliep de communicatie tijdens het project?
Hoe wordt naar buiten getreden met het project? Hoe gaat men om met de pers?

Welke evaluatiecriteria heeft men vooraf bepaald?

Zijn eventuele organisatorische hiaten opgespoord en verzorgt?

Brainwave

How to be an artist:

 

VS

 

Modern Times VS This Time:

 

VS

 

 CIMBALOM EXPRESS:

 

(Sociaal artistiek project met Roma in Ledeberg, werk van Stijn Cousaert als vrijwillig manager van het Opre Roma Ensemble )

 

 

Betoging in Gent. "Stop de besparingen in het onderwijs"

GENT - De Vlaamse regering wil volgend academiejaar 2 procent besparen op het hoger onderwijs. De middelen die het hoger onderwijs momenteel ter beschikking heeft zijn beperkt maar dreigen door deze besparingen in de toekomst nog kleiner te worden vrezen Gentse studentenorganisaties. Enkele Gentse studentenraden voerden daarom woensdag actie.

De voorbije twintig jaar verdubbelde het aantal studenten maar het personeel volgde deze stijging niet. Het grootste gevolg hiervan is het 'massaonderwijs' dat vandaag als norm geldt. “Overvolle auditoria en studentenrestaurants zijn voorbeelden van het massaonderwijs”, zegt student Mathias Vander Hoogstraten van Actief Linkse Studenten. “Nochtans werkt men in kleine groepen efficiënter. Het onderwijs wordt niet alleen onpersoonlijker, het wordt ook minder kwalitatief.”
“Ze willen besparen door minder personeel aan te werven maar daardoor creëer je juist een massaonderwijs. Professoren en assistenten hebben minder tijd om kwaliteitsvolle lessen te geven en de student te begeleiden. Er is geen plaats meer voor interactie en vragenrondes,” gaat Mathias Vander Hoogstraten verder.

De millenniumstudent

Ook Elif Stepman van VAST, Voorrang Aan Studenten, betoogt tegen de besparingen. ”Door de besparingen daalt de kwaliteit van het onderwijs. Er verdwijnen verschillende richtingen en vakken en professoren die op pensioen vertrekken worden niet meer vervangen.”
“Men noemt ons de millenniumstudent, de student die moeite heeft om aandachtig te zijn maar in overvolle auditoriums is het heel moeilijk om op te letten. Ligt dat dan aan de student of aan de kwaliteit van het onderwijs?”, aldus Stepman.

“Red ons onderwijs, niet de banken”

“Wij zijn niet akkoord dat het onderwijs ondergefinancieerd wordt, maar dat de bedrijven en de banken wel fiscale cadeaus krijgen. Het onderwijs is een belangrijke instelling en wij willen dat er geïnvesteerd wordt in de toekomst van de jongeren”, zegt Vander Hoogstraten.

(http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2012/03/28/betoging-in-gent-stop-de-besparingen-in-het-onderwijs)

De Gedroomde Stad

1:Uiteenzetting project gedroomde stad 
 (volledig overgenomen uit het beleidsplan van Victoria Deluxe 2011, p. 6: http://www.victoriadeluxe.be/sites/default/files/bijlage/Beleidsplan%202011%20%28inhoudelijk%29.pdf)


3. Sociaalartistieke projecten in 2011
3.1. De Gedroomde stad
Algemene gegevens
Naam van het project: De Gedroomde stad
Partners: Masereelfonds
’t Uilekot
OCMW Gent (dit 4e samenwerkingstraject wordt in de herfst van 2010
verkend en onderhandeld)
+ een stuurgroep die uit studenten + diverse medewerkers uit het brede
maatschappelijke middenveld : Sociaal Hogescholen, ABVV, Samenlevingsopbouw,
...
Deelnemers: Brede mix van stadsbewoners die via een brede rekrutering
zullen worden aangesproken
Timing: Dit project wordt voorbereid sinds september 2010
+ wordt verder uitgediept tussen januari en maart 2011
+ wordt operationeel vanaf begin april 2011
+ wordt afgerond met een presentatie eind 2011
Presentatie: Het project eindigt met een interactieve tentoonstelling.
De presentatie zal wellicht binnen ‘De Expeditie’ (Gent) worden
georganiseerd, maar het is de bedoeling dat de tentoonstelling ook
elders kan worden gepresenteerd.
Personeelsinzet
Vanuit het kernteam: Het is de bedoeling dat de zeven kernteamleden betrokken worden bij
de voorbereiding en opzet van dit project. Op basis van de diverse taken
en opdrachten zal er via projectoverleg beslist worden wie er welke rol
krijgt binnen dit project.
Kunstenaars: Ben Benaouisse (beeldend kunstenaar + theatermaker)
Eric Dierynck (beeldend kunstenaar – wil vrijwillig meewerken)
Evelien Hoedekie (cineaste – animatiefilm)
Tom Van Kerckhove (cineast – animatiefilm)
Jonas Vereecke (beeldende kunstenaar – decorbouw – fotografie)
Dominique Willaert (interviews en eindverantwoordelijke)
Situering van het project
Met het project ‘De Gedroomde stad’ wil Victoria Deluxe en de partners de samenleving op een
hoopvolle manier prikkelen. We leven in een tijd waarbij er een soort berusting ontstaat en heel wat
mensen niet meer in verandering (durven te) geloven. Het geloof in de maakbaarheid van en
veranderingsmogelijkheden in onze samenleving is voor een groot stuk aangetast. Er is nauwelijks tot
geen utopisch geloof meer. Deze evolutie is in die zin nefast dat het de kracht van onze civiele
maatschappij dreigt te ontnemen. Heel wat burgers dreigen op die manier weerloos te worden ten
aanzien van belangrijke maatschappelijke evoluties. Politieke besluiten en maatregelen dreigen op die
manier als een ‘fait accompli’ te worden beschouwd. Het leven wordt op die manier ‘zoals het is’
ervaren, terwijl wij willen denken en werken in de richting van ‘hoe het leven zou kunnen zijn’.
Met dit project willen we ons enten op het geloof in maatschappelijke verandering in de richting van
meer sociale, ecologische en economische rechtvaardigheid. We willen diverse burgers aanmoedigen
om hun verbeelding aan te wenden en vanuit die verbeelding na te denken en te zoeken hoe we onze
samenleving zouden kunnen ‘hertekenen’. Vanuit de verbeelding willen we mensen aanzetten om
terug ‘utopischer’ na te denken hoe ons leven en onze samenleving er zou kunnen uitzien en prikkelen
om vanuit onze fantasie na te denken wat er zou kunnen ‘veranderen’, met het oog op een andere,
betere en meer rechtvaardige wereld.

Vooraleer we mensen aanmoedigen om vanuit hun verbeelding na te denken over wat er zou kunnen
veranderen, gaan we op zoek naar hoe we op basis van concrete ervaringen op een systemische manier
kunnen stil staan bij onze actuele samenleving. We gaan op zoek naar accurate maatschappelijke
analyses die ons op vandaag maar al te vaak worden onthouden of worden verzwegen. We proberen
aldus ‘de waan van de dag’ te overstijgen en iets dieper te graven. Op basis van de analsye(s) die we
proberen te maken, willen we hier debat en reflectie rond opzetten met zowel de partners als de
burgers die we bij dit project willen betrekken.
Het project bestaat uit drie lagen die met elkaar in interactie komen te staan en die we als volgt
omschrijven:
1e laag:
Victoria Deluxe gaat samen met de partners tijdens voorbereidende vergaderingen op zoek naar een
veertigtal mensen die op een adequate manier een analyse kunnen maken over onze actuele
samenleving en significant nefaste tendensen.
De mensen die we willen interviewen, zijn mensen die in staat zijn om op een systemische manier na
te denken en te spreken over wat er aan de hand is. Het zijn mensen die kunnen denken en spreken in
termen van klassen-tegenstellingen, maatschappelijke ongelijkheid, inkomensongelijkheid,
toegenomen stress, hoe uitsluiting wordt geproduceerd, waar de meerwaarde van arbeidsprocessen
naartoe gaat, … mensen die kortom in staat zijn om te ageren vanuit links ideologische denkkaders.
We richten ons niet noodzakelijk tot alleen maar academische mensen. Ook vakbondsafgevaardigden,
vormingswerkers, welzijnswerkers, huismoeders zijn mensen die we willen interviewen. In het eerste
deel van de interviews gaan we op zoek naar de analyse. In het tweede deel van het interview gaan we
op zoek naar wat er zou kunnen veranderen. Bij iedereen die we interviewen, peilen we naar mogelijke
alternatieven of naar veranderingsperspectieven.
Elke geïnterviewde zal wellicht rond één of meer specifieke thema’s uitgedaagd worden om vanuit een
analyse van waar het scheef zit of over wat er fout loopt ook te zoeken haar hoe het anders kan.
De interviews moeten goed voorbereid worden en aan elke geïnterviewde zal gevraagd worden om op
een heldere en te begrijpen manier te spreken. Het is met name de bedoeling dat een zo breed mogelijk
publiek door de interviews kan worden geboeid. Elke geïnterviewde krijgt de mogelijkheid om zich
toe te spitsen op één of meerdere maatschappelijke thema’s waarmee de meeste mensen zich kunnen
identificeren: arbeid – tewerkstelling, huisvesting, gezondheidszorg, private versus openbare goederen
en diensten, onderwijs, maatschappelijke (on)veiligheid, de noord-zuid verhoudingen en geopolitieke
conflicten,….
Victoria Deluxe staat in om de interviews audiovisueel te registreren en nadien op een kwaliteitsvolle
manier te monteren. De interviews worden aangewend in de tweede en derde laag van het project en
moeten dus zo breed mogelijk kunnen worden ontsloten.
2e laag:
Op basis van de interviews worden driewekelijkse debat- en vormingsavonden georganiseerd door de
partners in Gent en wellicht ook in de bredere regio. Elke debat- en vormingsavond focust zich op
specifieke maatschappelijke thema’s.
Belangrijk om te vermelden is de keuze om mensen aan te moedigen om op een ideologische manier
na te denken en te spreken over er wat er maatschappelijk aan de hand is en welke veranderingsmogelijkheden
er zijn. Deze aanpak staat in contrast met de actuele tendens om vorming en debat
vooral op een praktische en pragmatische manier aan te pakken. We willen eerder vanuit een
emancipatorische manier te werk gaan: hoe kunnen we mensen aanzetten om opnieuw te leren denken
in termen van gedeelde en collectieve belangen in de hoop dat we op die manier een meer sociaal,
ecologisch, economisch rechtvaardige samenleving kunnen nastreven.
Op elke debat- en vormingsavond worden er één of meerdere gemonteerde interviews getoond,
gekoppeld aan één of meerdere concrete (ervaringsgerichte) getuigenissen die verbonden zijn met de
thema’s die in de interviews worden behandeld. Elk van deze avonden wordt voorbereid door twee tot
drie mensen uit de stuurgroep die verantwoordelijk zijn voor een goede voorbereiding en uitwerking
van deze avond(en).

Het ligt in de bedoeling om binnen de civiele maatschappij zo breed mogelijk te rekruteren. Dit houdt
in dat elke debat- en vormingsavond op een brede manier wordt bekend gemaakt. We zullen een
inventaris opmaken van organisaties en burgers die we bij deze avonden willen betrekken in de hoop
een zo breed mogelijke groep mensen te bereiken. De debat- en vormingsavonden beschouwen we als
een embryonale aanzet tot een Volksuniversiteit waar we met een aantal organisaties en burgers al
langer van dromen.
3e laag:
Dit is het sociaalartistieke luik van het project. Victoria Deluxe zal een atelierwerking opzetten waarin
burgers worden uitgenodigd en uitgedaagd om vanuit hun verbeelding op zoek te gaan naar hoe onze
stad en samenleving er anders en hoopvoller zouden kunnen uitzien. Elk atelier wordt begeleid door
één of meerdere kunstenaars die op zoek gaan hoe de hoop op verandering tot expressie kan worden
gebracht.
In de atelierwerking komt het accent te liggen op het aanwenden van onze verbeelding om opnieuw te
durven geloven in verandering. Rond heel concrete, maar ook rond algemene of abstracte thema’s en
denksporen zullen mensen aangemoedigd worden om na te denken hoe we anders zouden kunnen
leven: met elkaar en in de stad. We wenden de ‘stad’ aan omdat de schaal van een stad de meeste
mensen de kans biedt om na te denken hoe ons samenleven kan veranderen. We zijn er ook van
overtuigd dat er vanuit onze steden in de toekomst een politieke wederopbouw kan worden
gerealiseerd. Uiteraard kunnen en zullen mensen nadenken en verbeelden over de samenleving an sich.
De atelierwerking zal net als in de voorgaande sociaalartistieke projecten van Victoria Deluxe breed
toegankelijk zijn. Uitdaging is om een brede mix van participanten aan te spreken. Via de partners en
via de bestaande samenwerkingsverbanden die Victoria Deluxe heeft lopen + op basis van een brede
rekrutering en bekendmaking gelinkt aan de debat- en vormingsavonden willen we een representatieve
groep mensen bereiken. Het project staat dus open voor elke burger die gemotiveerd is om op basis
van wekelijkse werkmomenten op zoek te gaan naar zijn of haar ‘gedroomde stad’.
Elke deelnemer die deel wil/kan uitmaken van de atelierwerking wordt ook uitgenodigd om de debaten
vormingsavonden bij te wonen omdat er op die manier materiaal wordt aangereikt die de
verbeelding van de deelnemers kan ‘triggeren’. Met een groep van een vijftigtal gemotiveerde burgers
willen we werken in de richting van een tentoonstelling.
Dit project wil eindigen met een interactieve tentoonstelling waarbij zowel de interviews als de
artefacten en resultaten van de atelierwerking een plek kunnen krijgen. De presentatie kan uit zowel
maquettes, tekeningen, animatiefilmpjes, bewerkte foto’s, collages, performances,…bestaan.
Belangrijk is dat de presentatie een resultante is van een kwaliteitsvol en democratisch werkproces
waarbij mensen een maximale vrijheid krijgen om tot expressie te komen.
De keuze om vooral plastisch en beeldend te werken, vergroot ons inziens de kans en mogelijkheid tot
autonome expressie. De kunstenaars reiken mogelijkheden en middelen aan, maar proberen vooral
faciliterend te werken. Ze proberen de mensen die meewerken zo goed als mogelijk te stimuleren om
hun (eigen) verbeelding tot expressie te brengen.

2. Reporterslabo "De Gedroomde Stad" : Gents Sociaal Artistiek Theater van Victoria Deluxe (oa op Ghent Enter)

Video rond bevraging van wat makers & toeschouwers zien in het onderwerp & de belangrijkste scene vonden. Interessant omdat geen één sociaal artistiek medewerker het woord neemt.

Wie graag de Gent Enter Krant wil lezen (met daarin oa verhelderende interviews van participanten, medewerkers & critici), kan die bij mij lenen!

Recencie Gedroomde Stad door Radio 1 journalist Ng Sauw Tjhoi

Donderdagavond. 22 maart, De Expeditie. Gedroomde Stad. Productie Victoria Deluxe.
Ik ben geen (cultureel) recensent. Wil het me niet aanmeten. Heb wel een eigen mening als ik iets beleef in theater, dansproductie, muziek, performance of film. Maar om het wereldkundig te maken, nee, niet eerder gepleegd. Dus zonder ambities om te recenseren, ben ik naar deze voorstelling gestapt.
Het eerste halfuur kijk ik met stijgende verbazing naar animatieclips, ter opwarming rond een cluster van een thema: “stad”. Pakkend, de invloed van de stad op het platteland in Mauretanië, een eigenzinnige en originele analyse. Verbijsterend, taferelen uit het leven van een schattige hond in een Westerse stad. Gent? In contrast met vuilnisrapers in een Zuidelijke Grootstad. … Het ene filmpje na het andere. De warming-up mag “less” en wordt dan misschien “more”, wat mij betreft.
En dan een uur lang, wat ik zou durven catalogiseren als “Man, man. Straf”.
Een grootstad spreekt tot de fantasie, van wat een mens, een sociale klasse, wil (realiseren): voor de meerderheid is dat gewoon een leuk en beter leven, voor een elite het vertier en verteer van hun maximalisatie van de winst. En wat zou de weerslag kunnen zijn op enkele vierkante kilometers, bevolkt door miljoenen harten en zielen?
Een jaar lang hebben “spelers en makers” van Victoria Deluxe over het “fenomeen stad” gefantaseerd, beelden gecreëerd en verhalen gemaakt. Gefocust op de heftige kanten van de stad, op het eigenzinnige –soms- hautaine stadsgevoel, de verrassende platformen die een stad biedt aan conflict, indoctrinatie, consumptie, aan indoctrinatie van consumptie. Ritme, afstomping en vereenzaming, … “verellendung”, kortom.
Wat je niet verwacht in dit rijtje is liefde en rock ’n roll. Maar in Gedroomde Stad is er flink wat ruimte voor “feelgood en nostalgie”. Charles Trenet en Elvis. Een andere kijk op Elvis: rock ’n roll die de reproductie na de arbeid begeleidt, maar ook zorgt voor een angstaanjagende neurose om “in het gareel” te lopen.
Ik voel me gaandeweg spartelen, niet verzuipen, wel naar adem happen. Om als het ware te overleven in een stresserend beeldverhaal. Dans wordt theater, beelden worden een pijnlijke open zenuw. Op de achtergrond, het groot filmdoek, projectie van een somber beeld van appartementsblokken, vanuit het zaalplafond een oranje ballonnetje dat tergend traag neerdaalt, in realtime, voor het doek. Misschien is het wel allemaal wat teveel van het “goede”. “Less is more”, zoals bij de warming-up. Een spanningsboog heb ik nodig, nu. Een strakkere en met meer spanning. Overvloed kan schaden. Waaraan deze bespreking ook lijdt?
Iconen, accuraat in beeld gezet. Beklijvend krachtige “ver”beeldingen van grootstedelijke verkeersellende, winkelwoede, revolte tegen de dwangneurose van etnische assimilatie, “flink” foute verdeling van rijkdom. Ze branden nog altijd op mijn netvlies. Trillend over de rug. De Arabische Lente, Malcolm X, Indignados, Occupy, Antikapitalisme. Niet gratuit, geen clichés, precieze beelden. Loepzuiver gemonteerd en in combine met muziek, …. verpletterend.
Het emotionele orgelpunt is van een ander karakter, of misschien net niet: de scene waarin een man -in mooi pak met boeketje in de hand- in crescendo, maar tevergeefs, op de deur klopt van het appartementje van zijn begeerde deerne, die verkrampt bij elke bons aan de andere kant van de voordeur. Onder het wakend oog van haar oude moeder en vader. Knijpen in de ziel.
Victoria Deluxe, toch!
Respect.
Wat ben ik vreselijk benieuwd naar een verslag over het productieproces van deze knappe voorstelling. Want de “hoe”-vraag is wellicht het geheim wapen van de sociaalartistieke stadsguerilla, toch?

(gevonden op :http://www.enterfestival.be/archives/3329)

Reflectie op Laermans

Seminarie 2

Reflectie op 'Sociaal -artistiek werk: voor een eindeloze definitiestrijd' -R. Laermans (KUL)

P.27: definitie volgens overheid: laagdrempelig voor 'achtergestelden'=> vanwaar deze discriminerende benaming? Valt hoegenaamd niet toe te passen op het merendeel van de participanten van soc.art. Werk! Soc.art.werk is geen soc.opbouwwerk, geen welzijnswerk!

Problematische definitie want teveel gecategoriseerd door overheidsbeleid (niet beschrijvend maar voorschrijvend, niet descriptie maar performatief ='daad-werkelijk', dus een werkelijkheid creërend, het product vastleggen nog voor het proces erheen uitgezocht werd=summum politieke macht).

Soc.art. Werk = 'nieuwe' cultuurpraktijk (nieuw in die zin dat de naam nieuw is, de praktijk zelf bestaat al sinds Beuys)

=> werd vroeger benaamd als 'geëngageerde kunst' of 'experimenteel opbouwwerk', slaat op hetzelfde...alleen nu binnen nieuwe definitie een overkoepeling van overheid + cultuurwerkers, onderzoekers+academici: gaan opzoek wat alle vormen van soc.art. Werk gemeen hebben met elkaar: oneindige analyse (cfr. Freud speurtocht 'de waarheid van het onbewuste).

If men define situations as real, they are real in their consequences’ -‘the Thomas principle'

(principe van Reflexiviteit, William Thomas, socioloog 20e eeuw)

=>Financiële overheid dicteert wat bestaat (zie 1 bijlage), maw soc.art. Werk wordt als term in het leven geroepen en heeft daarbij invloed op zowel sociale als artistieke kring

belang van symbolische macht: zodoende kan een 'democratisch' onderscheidt gemaakt worden tss wat interessant is (en financieel ondersteunt wordt) & wat oninteressant is (en genegeerd wordt).

Agendasetters overheidsdepartement bepaalt kwesties, enkel deze worden bediscussieert. Bv interculturele kwesties (zie 2 bijlage).

P.28: Term soc.art.werk zal volgens Laermans zelfde lot als 'soc.cult.werk' krijgen= veel gebruikt voor uiteenlopende manieren. Want meerzinnig begrip (fuzzy concept, probleem van taalverwarring & meerzinnigheid) => lokt op beleidsvlak vaagheid & definitiestrijd uit, is problematisch want verbonden aan geld!Wat met de feitelijke methodiek van het soc.art.werk? = uiteenlopende antwoorden binnen de werkelijkheidsconstructie van de overheid uit, essentiële identiteit bevind zich 'daarbuiten' in 'het echt'.

Performativiteit = realisering, verfeitelijking= creëren realiteit=hypoticeert objectieve omschrijving van soc.art.werk! Enkel constructieproces kan geobjectiveerd worden (product niet), gesloten spriaal! Alleen zelfeflectie ontspringt de dans = kunst!

p.29: Gebrek aan semantische stabiliteit! Wat is kunst?: oordeel wordt sociaal aanvaard als het uit de mond van een curator of expert komt.=>oneindige reflextiviteit +scepsis (problematiek definitie kunst, artistieke: gebrek aan een canon).En dan: verbinding met sociaal: verbindigsstreepje: duidt op autonomie kunstensysteem, kunstenaar, kunstwerk. Wat is sociaal?: onderlinge solidariteit? Betrokkenheid? (wat dan met BV' 'eigen volk'=ook sociaal?) Kunst & sociaal= volstrekt onbepaalde betekenissen. Sociaal=als zodanig te beschouwen, fundeert op morele invulling (dus soc.moreel werk?!)

=> definitiestrijd MOET eindeloos blijven, het woord van de cultuuroverheid mag daar niet in tussenkomen, daarom belang van institutionalisering van zelfreflextie (permanente zelfbevraging) zodoende openheid voor onverwachte situaties en zo een oog ontwikkelen voor wat soc.art.situatie kàn zijn ook al is die van bovenuit niet zo omschreven. Bv soc.art. theater~document humain: appel op beschouwer (interessant vergelijking met ethische/esthetische bevinding (we naar naar de armen kijken) VS massamedia (programma's alla 'rekening in het rood' -exotisme!). Hoogculturele praktijk schenkt aandacht voor het leven in de marge (is dit wel zo?)

p.30=> Ongelijke verhouding tss soc.artwerker & soc.art.participant = op wat is deze verhouding gebaseerd? Macht van hogerop=Wederom performatief voorschrift (maar: anti-autoritair) Stem via de kunst: geleende & vervormde stem: is eigenlijk het medium dat spreekt (cfr de kunst) dus symbolische macht! Is dit in het voordeel van de participant of de kunst?

p.31 Soc art; werk heeft nood aan voorbeeldpraktijken (<=> kunstcanon zorgt voor zelfreflectie)

kwaliteitsnorm onderzoek adhv casussen, NIET definitie/methodevraag. Zo dichter bij kunstwereld, weg van pedagogie, meer nog: brengt kunstpubliek dichter bij sociale wereld (kloof -artistieke-hedendaagse kunst VS -sociale-alledaagse wereld)

Vraag naar peers toe:

1.Waarom zouden we voorwaarden omschrijven die sociaalartistiek werk onderscheiden van kunstwerk? Is dit noodzakelijk? Waar houd het sociale op en begint het artistieke, zie je hier een overgangslijn?

Extra vragen (optioneel)

1.Mag ons van bovenaf gedicteerd worden wat genegeerd moet worden en wat niet, ookal heeft dit veelal met subsidie te maken? En mag ons van bovenaf worden opgelegd wat de definitie van een artistieke praktijk moet zijn? Is dit een waarheidsconstructie zoals Laermans betoogt?

2.Is het gebruikte medium binnen sociaalartistiek werk een middel (tool/medium) om tot identiteitsvorming te komen voor degene die het leent? Of is het eerder een middel dat ten goede komt aan het gebruikte artistieke discours?

Videokunst in het Vlaams Parlement (maart-juli 2012)

Videowerken van 12 Belgische kunstenaars: Sven Augustijnen, Michaël Borremans, Wim Catrysse, David Claerbout, Anouk De Clercq, Johan Grimonprez, Hans Op de Beeck, Nicolas Provost, Bart Stolle, Dennis Tyfus, Sarah Vanagt, Katleen Vermeir & Ronny Heiremans en een selectie uit de collectie van Argos.

In een reusachtige black box zien we een selectie van videowerken met enerzijds een focus op de puur poëtische beeldkwaliteit van het bewegend beeld en anderzijds kritische reflecties op het documenterende karakter van beelden. De gepresenteerde videowerken onderscheiden zich van cinema en televisie door hun compromisloze spel met verhaallijnen, beeldcomposities, geluid en de - vaak interactieve - relatie tot de toeschouwer.

<=> Focus kunst vs maatschappij (politiek)
<=> Vraagstelling rond de 'neutraliteit' van beeldoverdracht & media
<=> Setting beïnvloed tento? Wisselwerking omgeving vs interpretatie(kader ) toeschouwer?

[http://www.vlaamsparlement.be/vp/informatie/loketten/tentoonstellingen.html]